Moest even zoeken op het interweb want er zijn meerdere die zich bedienen van de naam Glacier. Een Heavy/power Metal act uit 1979…uhm dacht het niet en ook de visual kei rockband uit Japan gaat het niet worden
Glacier is een vijfkoppige instrumentale band uit Boston die het genre Post-Metal toch weer een ander elan geeft. De donkere laag onder de muziek is als een rode draad aanwezig in hun sound. Van Drone, sludge worden de nummers met een constante dreiging in elkaar verweven.
Dit was toch wel mijn conclusie na beluistering van het album “More Distant/More Violent” uit 2025. Prachtig met heerlijke soundscapes, right up my alley! Terwijl het album “A distant, Violent Shudder uit 2024 toch meer richting Post-Metal gaat met een vleugje ‘bombastische’ (sludge) doom erin verweven.
Zou mooi zijn als deze twee gezichten van Glacier hedenavond een mooie mix gaat opleveren. Deze band stond voorheen nog niet op mijn radar, maar na hopelijk een mooie live ervaring deze avond wel blijvend.
Throwing Bricks de altijd bezige mennekes uit de Do(o)mstad. Hun laatste release, samen met Ontaard, is net uitgebracht getiteld “Something to Lose” (Live at Roadburn 2025) wat heel goed weergeeft hoe bruut, energiek en ruw hun shows zijn . Los van het feit dat deze met Ontaard is krijg je wel een heel goede indruk hoe verpletterend en murw beukend hun Sludge verweven met hardcore punk de ether in geslingerd wordt.
Want ja, in mijn optiek is dit een band die je eerst live moet zien om het ontketende beest te ontwaren en daarna de plaat te kopen om het thuis helemaal tot in het diepste van je ziel te laten doordringen.
Want nu meerdere malen live gezien (ook alweer de 6de keer dat ze één van de Vera buhnes betreden) en/of ze nu de support of headliner zijn, de energie van hun optredens lijkt alleen maar intenser te worden, alsof de remmingen nog lang niet weg zijn en het beest zich in volle glorie elke keer een stukje meer mag tonen.
Dat was mijn gevoel de laatste keer dat ik ze zag als support van Dool in de Oosterpoort te Groningen (2024). Dit optreden was zo alles verwoestend met een vlijmscherpe loepzuivere sound dat wel wat tere zieltjes ter plekke geofferd werden in de zaal, maar dat ze mij en meerdere met mij die avond wel hebben ‘begeistert’ en totale respect hiervoor kregen.
Want dat verdient deze band in mijn ogen zeker, meer aandacht! De kijkluistercijfers op Youtube moeten omhoog lieve mensen, want aan de band zal het niet liggen, kwalitatief met hun brute mix van stijlen. Klaar voor een groter publiek en meer headlinershows. Laat hedenavond dan een goede stap in de juiste richting zijn.
De opener van deze avond is inmiddels geen onbekende meer op de Vera buhne. Als ik mij niet vergis staan zij alweer voor de 6de keer op de Vera planken (downstage meegerekend en met of zonder publiek).
Ik heb het over Farer uit ons eigen stadje (ahum voor 2/3 dan, waar kom jij eigenlijk vandaan Arjan ?) Sinds het ontstaan van deze band uit de as van Menhir is de samenstelling onveranderd gebleven, drummer + 2 bassisten en laat je niet misleiden, ook al is het laatste wapenfeit ‘Monad’ van de band uit 2020, de band heeft zeker niet stil gezeten.
Los van allerlei zij-projecten van sommige bandleden en het geregeld optreden her en der (zie Vera buhne alleen al) is de band wel degelijk bezig, met oa. Studio sessies. En waar de teksten met vooral poëtisch van inslag (geschreven door Arjan) op het laatste album in het Engels waren, gaat vooralsnog nu in het Nederlands gepresenteerd worden.
Een nieuwtje heet van de pers om het maar zo te zeggen. Heb al een paar mooie stukken proza mogen aanschouwen, maar dan zal ik verder niet over uitweiden, want tijdens deze show wordt alleen maar nieuw materiaal gespeeld en zal de zang wat meer op de voorgrond treden, zeker iets om naar uit te kijken en gelijk ook een primeur, dus kom op tijd wil je dit meemaken.
Over een nieuw album en het uitkomen daarvan is nog niets bekend, maar in de tussentijd en in deze moderne tijd/sociale media zal vast wel ergens een sneak peek komen. Mark my words!!!
Case
